Van nu af aan…

De kogel is al enkele weken definitief door de kerk: op 5 april 2020 loop ik in Rotterdam mijn eerste marathon.   Na een teleurstellende halve eind september in Buggenhout – een vijftal minuten trager dan ik had gehoopt, met als enig flauw excuus de straffe wind – liep ik vier weken later in Gent mijn beste tijd op de halve marathon tot hiertoe.  Voor het eerst duik ik onder de 1u.50 en kon ik mijn tempo goed aanhouden in ideale weersomstandigheden.   Heerlijk was dat.  Ik geniet nog na…

HM Gent 2

Maar het verleden dat telt niet meer.  Ik kijk vooruit.  Uitgerekend op de dag dat Vlaanderens Mooiste wordt gereden zal ik samen met mijn bieken in Nederland vertoeven.  En niet alleen zij zal er zijn.  Onder de te verwachten 15 000 deelnemers zal ook ene Steven De Backer zijn opwachting maken.  Steven is mijn kozijn en heeft zich aangeboden om mijn mental coach te zijn tijdens mijn looptocht.  Hoe geweldig is dat zeg!  Een persoonlijke haas als het ware.  Ik voel me gezegend.

Niets zal aan het toeval overgelaten worden.  De inschrijving is al langer een feit, we boekten al een hotel voor twee dagen, er is wekelijks overleg met mijn personal coach Karine Van Hecke, ik graai links en rechts adviezen mee, zal zeker nog gespecialiseerd leesvoer verorberen, loop nog enkele voorbereidende wedstrijdjes, wil nog enkel kilootjes kwijt en toevallig maken Ann en ik in december zelfs nog een citytripje naar Rotterdam.  Een uitgesteld tripje dat in augustus door omstandigheden niet kon doorgaan.  Een gelegenheid dus ook om de buurt er al eens te verkennen.

Wat heeft nu de doorslag gegeven voor Rotterdam?  Vooral de combinatie van timing en sfeer.  Begin april is de kans groot dat de looptemperaturen gunstig zijn.   Bovendien is 5 april het begin van de paasvakantie.  Ik zal dus achteraf voldoende tijd hebben om te recupereren.   We blijven bovendien nog een dagje langer hangen in Rotterdam.   Ik kijk nu al uit naar het schransen aan het ontbijtbuffet de dag erna  😉
Maar vooral…Rotterdam heeft een geweldige reputatie op vlak van randanimatie.  Ik zie deze marathon in de eerste plaats als een grote sportieve uitdaging voor mezelf, maar daarnaast zal het ongetwijfeld ook een hele eer zijn om te mogen proeven van deze unieke sfeer.  Enfin, het zijn nog ruim 5 maanden, maar van nu af aan zal die marathon ongetwijfeld een enorme invloed hebben op wat er zich tussen mijn twee oren zal afspelen.  Ik kijk er zo enorm naar uit!

 

Sterker

Ik voel me goed.  Ik loop de laatste weken weer met dikke goesting en zonder kleine kwaaltjes.  De temperaturen worden stilletjes aan weer wat gunstiger voor mij.

Ik liep de Moerhofloop in Moerbeke (12,5 km) op 16 augustus en de Ballonloop in Sint-Niklaas op 8 september.  Dat waren goede voorbereidingswedstrijden voor de halve Bosmarathon in Buggenhout over twee weken.  Geen spectaculaire tijden.  Geen grote sprongen vooruit, maar wel ervaar ik dat ik precies sterker word.  Zowel op training als op wedstrijd ervaar ik geregeld dat mijn tweede deel sneller is dan mijn eerste.  Exemplarisch is de Ballonloop.  Eerste 5 km in meer dan 26′, laatste 5 km in minder dan 23′.  Toegegeven, bij aanvang van deze druk bezette loop is het moeilijk om door te lopen.  Maar toch, ik voel dat ik iets aan het opbouwen ben.  Ik vermoed zelfs dat ik nog nooit 5 kilometer zo snel liep sinds ik anderhalf jaar aan mijn nieuwe verslaving begonnen ben.   En dat in een wedstrijd van 10 kilometer.  Best tevreden hierover.
Wat een oudere verslaving betreft…ben jarenlang een ‘gelegenheidsroker’ geweest, wat betekende dat ik bij gelegenheden bij andere mensen om een sigaret ging schooien.  Soms maar enkele keren op een jaar.  Maar toch, ik deed het.  Wel, dat is intussen al meer dan twee jaar geleden en ik maak me sterk dat ik er nooit meer zal aankomen.

DSC04489

Mochten er nu ook nog enkele kilootjes afgaan, dan zet ik ongetwijfeld nog een stapje vooruit.  Naast het lopen geniet ik van nog meer dingen in het leven.  Eten en drinken dus ook.  Toch beloof ik mezelf hier nog een inspanning rond te doen.  Ik weet ook wel dat ik nooit een topatleet zal worden, maar ik wil wel graag op zoek gaan naar het beste van mezelf.

In elk geval versterkt het mijn vertrouwen voor de toekomst.  Ik wil de komende halve marathon goed onder de 1u.50 eindigen en ook hier proberen om de negatieve split toe te passen.  Een eerste deel op relatieve spaarmodus, om daarna te versnellen.  Op deze afstand heb ik tot hiertoe in deel twee enkel maar een terugval gekend.  Benieuwd of het me zal lukken.

En eerlijk…ik kondigde al enkele keren aan dat ik dit najaar een beslissing ging nemen richting marathon (voorjaar 2020), maar in mijn hoofd heb ik de klik al gemaakt naar die volgende uitdaging.  Het vertrouwen is er nu.  En ik broed op nog andere plannen ook.  Daar lees je wel nog over.  Maar eerst…over 2 weken al het goeds proberen bevestigen.

 

 

A man with a plan

Na de 25 kilometer van afgelopen zondag lijkt het voorjaar er precies op te zitten voor mij.  Dat gevoel heb ik. Die afspraak daar in Breendonk afgelopen zondag was mijn grootste uitdaging voor de eerste helft van het jaar, want nu de warmste maanden er aankomen weet ik dat ik sowieso zal inboeten aan capaciteit.

En nu?

Als ik geen nieuwe doelen stel, dan zou de motivatie wel eens wat durven verslappen.  En dat wil ik niet laten gebeuren.

Op lange termijn is het doel duidelijk.  In het voorjaar van 2020 graag een eerste marathon.  Willen we dat afspreken?  Ik vraag het in de eerste plaats  aan mijn lijf, want het hoofd heeft sowieso al beslist. Welke marathon maak ik later wel uit.  Rotterdam leek me prima.  Begin paasvakantie.  Als ik half kreupel eindig, heb ik nog wat vakantie voor de boeg om te herstellen.
Maar na mijn kennismaking met The Great Breweries, lijkt me deze locatie ook wel iets hebben om mijn debuut te maken.  Bovendien wordt het in de aanloop er naartoe wat langer licht, wat het trainen toch wel aangenamer maakt en meer ruimte laat om te plannen. Klinkt precies al als een halve beslissing…?!

Op middellange termijn – lees het najaar – wil ik sterker, sneller, constanter worden in het lopen van de halve marathon.   Doorlopen zonder terugval aan het eind.
Zou er graag – als het even kan mijnheer Merlijn – toch minimum een drietal lopen.  Heb nu toch de smaak goed te pakken.  Brugge, Buggenhout, Overmere bijvoorbeeld… om maar die te noemen.

Maar de komende maanden dan?  Wel, loopcoach Karine wil in elk geval op training mijn loopvolume opdrijven.  Wekelijks een lange duurloop op het programma en opklimmen naar 30 km nog voor de echter zomermaanden er zijn. Een wekelijkse interval komt er ook bij om zo mijn weerstand te verhogen.  De terugval die ik afgelopen zondag had wijst op nog een gebrek aan een stevige basisconditie.  Heel normaal gezien mijn voorgeschiedenis.  Ik mag dan al ruim een jaartje bezig zijn, toch rekent zij op 2 jaar voor je stevig genoeg in je schoenen staat.

Aanstaande zondag staat de stadsloop van Gent geprogrammeerd.  Daar begon het voor mij vorig jaar.  Het kriebelt serieus om er opnieuw te starten en te meten hoeveel progressie ik op een jaar gemaakt heb.
Laat dat dan misschien de start van ‘mijn zomerseizoen’ zijn, waarbij ik geregeld eens een wedstrijdje meepik van 10 à 15 km.  De Ballonloop begin september zie ik als het eind van dat seizoen.
Daartussen kan nog heel wat geprogrammeerd worden, o.a. enkele loopjes in eigen gemeente, maar dat leg ik nu nog niet vast.  Ik laat het afhangen van tijd en goesting.

En dat laatste, dat is nog altijd geen probleem.  Integendeel.  Ben gretiger als tevoren om mezelf uit te dagen om nog progressie te maken.  Dat is een sterke motivator.

Maar bovenal moet het nog altijd plezant blijven.

En of het nog plezant is!

Maart in mei

Overmorgen is het schoolfeest in De Zonnewijzer, mijn werkplek.  Zoals vele scholen vinden we dat mei of juni  de meest geschikte maanden zijn om de broodnodige centjes met een aantrekkelijk feestprogramma binnen te rijven.

Dat is een berekend risico en in ons Belgenlandje komt de klemtoon op risico te liggen.    De kans op prima temperaturen en een helder wolkendek is toch wel iets groter dan pakweg maart-april.
We pakken uit met het thema kermis en zagen het al helemaal voor ons: een heerlijk brandend zonnetje zou de ouders en de sympathisanten animeren bij koele drankjes en vettige snacks of gekoelde ijsjes.  Ze zouden genieten en blijven plakken, net als vorig jaar, terwijl de kinderen zich amuseren bij de diverse spelactiviteiten en aan de diverse kraampjes op de speelplaats.

Maar het is maart in mei en het weer ziet er niet goed uit het komende weekend.   Kil, stevige noordelijke wind, kans op buien…   Inderhaast hebben we ons feestprogramma gewijzigd en zowat alle activiteiten zullen nu binnen doorgaan.   We maken er hoe dan ook het beste van en over dat weer gaan we maar niet klagen zeker?  Of toch?  Het zal hoe dan ook wel ergens goed voor zijn.

 

Natuurlijk is het ergens goed voor!  Na de Wolvenloop in Wachtebeke begin april heb ik de eerste weken opnieuw rustig opgebouwd, maar de laatste weken werden de trainingen weer wat pittiger.  Ik heb al enkele lastige loopjes achter de rug.  En dat vooral op de momenten dat het zeer zonnig was en de temperatuur rond of boven de twintig graden uitkomt.  Dan krijg ik moeite om mijn hartslag laag te houden.
Wat was ik dan ook blij gisterenavond toen ik rond 21u. in een koel weertje een rustige training kon afwerken.   Ik voelde meteen toen ik vertrok dat het mijn weertje was.  Het was lopen met de handrem op (dag ervoor al tempo gelopen) en dat was wel eventjes geleden.

great breweries

Over ruim een week verleg ik mijn grenzen opnieuw.  Voor het eerst loop ik 25 kilometer.  Dit tijdens de Great Breweries Marathon.  Heel benieuwd wat dit zal geven.  Ik duim heel stiekem dat het nog eventjes maart mag blijven in mei.  En dan komt alles zeker goed, zo niet dan toch.